Praktijk Oostwoud. Gezondheid voor mens én dier.

U bent hier:  Index > Behandelingen > Celzouttherapie
 

Celzouttherapie

Dr. Wilhem Schussler ontdekte tijdens zijn werk als biochemicus de celzouten. Als het hij lichaam van een overledene cremeerde en daarna de as analyseerde, bestond de as uit nog maar twaalf ingrediënten, de 12 celzouten. Wanneer de ziektegeschiedenis van de overledene bekend was, onderzocht hij of dit van invloed was op de samenstelling van de celzouten. Zo ontdekte hij een verband tussen de klachten waaraan iemand leed en het feit dat een of meerdere celzouten niet of nauwelijks aanwezig waren.

Samenstelling
Celzouten bestaan uit specifiek negatief en positief geladen bestanddelen, ionen genaamd. Deze ionen zijn de dragers van de elektrische lichaamsenergie. Afhankelijk van deze verhoudingen binnen en buiten de cellen vormen zij door de biochemie uit enkelvoudige mineralen de minerale verbindingen = celzouten. Uit de enkelvoudige mineralen calcium en fosfor vormt zich bv. calcium phosphoricum in een sterke verdunning.

Celzouten zijn net zo belangrijk als vitamines. Ze zijn nodig om ons lichaam schoon en gezond te houden. Een tekort kan vele lichamelijke en mentale gezondheidsproblemen veroorzaken.

Indien de 12 celzouten in de juiste verhouding en op de juiste plaats aanwezig zijn in het organisme, is dit optimaal voor de gezondheid. De stofwisseling functioneert niet goed als er een tekort aan celzouten is. En een gebrekkige stofwisseling geeft overbelasting, wat op den duur aanleiding is voor klachten. Als een ziekmakende prikkel, bijvoorbeeld verstoring van de moleculaire beweging door verzuring, een cel treft, dan wordt haar functioneren in eerste instantie versterkt. Zo biedt de cel weerstand aan de prikkel. Maar als zij hierdoor een deel van haar celzouten verliest, dan is zij ‘ziekelijk veranderd’. De cel is dan verzuurd door een tekort aan celzouten en vraagt om een aanvulling uit de reserves van het lichaam. Is dat niet meer mogelijk, dan is aanvulling gewenst van de celzouten.

Het betreffende celzout wordt in verdunde molecuulvorm als smelttabletjes ingenomen die direct oplossen/smelten in de mond en in de bloedbaan terechtkomen. Ze geven derhalve geen maag– en darmbezwaren.

Via het mondslijmvlies komt het in de bloedbaan en verspreidt het zich snel naar de rest van het lichaam. Volgens Schüssler’s theorie komen de celzoutmoleculen bij de zieke cellen en bewerkstelligen ze daar een grote beweeglijkheid van moleculen. Daardoor worden zuren opgelost en afgevoerd en kunnen celvoedende moleculen uit de omgeving aangetrokken worden. Deze kunnen nu beter de zieke cel bereiken en aldaar voor herstel zorgen. Een herstelde cel is weer zelfstandig in staat om zich van gifstoffen of andere overbodige stoffen te ontdoen. Zo stimuleren de aangevulde celzouten de natuurlijke ontgifting van het lichaam en bouwen ze de cellen weer op. In gezonde mensen zijn celzouten in verdunde vorm (/6 of /12) aanwezig. Daarom dient ieder celzout dat wordt toegediend, verdund te worden zodat het de gezonde cellen niet verstoort en toch de aanwezige verstoringen kan oplossen. Als lichaamseigen stoffen, vormen de celzouten een risicovrije therapie, zonder bijwerkingen.

Mensen en dieren
Bij dieren kan er zeer goed gewerkt worden met de celzouten gegeven door het voer en/of als gel aangebracht op de aangedane plek. Het inzetten van celzouten werkt in het algemeen conditie verhogend. Klachten, zeker chronische klachten, zijn dan ook een gevolg van een verminderde algemene conditie.

Voeding is erg belangrijk bij een celzouttekort.
Zo kan men bij bijvoorbeeld een gebrek aan Calcium Fluoratum (celzout nr. 1) dit mineraal halen uit knoflook, zemelen, pruimen, rabarber, spinazie, bruine rijst en uien.
Bij een tekort aan Ferrum Phosphoricum (nr.3) kan men weer meer bonen, bramen, dadels, aardbeien en nog een flink aantal voedingsmiddelen extra nemen, waardoor het lichaam weer Ferrum Phosphoricum vormt.

Bij een biotensortest kan aangetoond worden welke celzouten iemand nodig heeft.
Daarnaast kan op klacht en via de astrologie (sterrenbeeld) gekeken worden of er een tekort is aan bepaalde celzouten. Tevens zal dan aangegeven worden welke voedingsmiddelen daarbij horen.

Celzouten, volgens de klassieke receptuur®, als door de lichaamscellen opneembare stof, kunnen door jong en oud gebruikt worden naast elke andere vorm van medicatie, zowel regulier als homeopathisch. Het gaat om zouten (verbinding van 2 of meer minerale stoffen), die wij normaal gesproken via onze voeding voldoende binnen zouden moeten krijgen.

Hoe ontstaan er tekorten aan celzouten?
Celzouten, volgens de klassieke receptuur, heten zo omdat deze zouten in elke cel in meer of mindere hoeveelheid moeten voorkomen. Hun werking is niet energetisch maar fysiologisch. Zij zijn essentieel om de cellen goed te kunnen laten functioneren en daarmee van het grootste belang voor onze vitaliteit (herstellend vermogen) om ziekmakende prikkels te kunnen verwerken (gezonde weerstand).

1. Zouten zijn bestanddelen van onze voeding en komen voor in fruit, groenten en granen. Planten vormen zouten uit de minerale stoffen die zij uit de bodem halen. Echter om deze zouten te kunnen vormen moeten wel de juiste mineralen in de bodem rond de plant voorkomen.
In deze tijd van bio-industrie en glasvezelteelt, ontbreekt het daar veelal aan en worden alleen die mineralen, zoals kunstmest, gegeven die een snelle groei bevorderen.

2. Door groenten, fruit en granen goed te kauwen wordt het vermengd met ons basisch speeksel. De zouten komen vrij en kunnen opgenomen worden door ons mondslijmvlies en zo in de bloedbaan geraken. Via de bloedbaan bereiken zij die cellen waar een tekort aan een celzout is ontstaan.
In deze jachtige tijd nemen we vaak niet de tijd om ons voedsel goed te kauwen en slikken ons voedsel al snel door. Zodra zouten echter in de maag komen, vallen ze, onder invloed van het maagzuur, uiteen in enkelvoudige minerale stoffen. In deze tijd zijn er veel meer prikkels die op ons afkomen die wij moeten verwerken.

3. In deze tijd zijn er veel meer prikkels die op ons afkomen die wij moeten verwerken.
Een cel verbruikt zijn celzouten als het door een prikkel aangezet wordt tot grotere activiteit. Die prikkel kan bestaan uit alle beïnvloedingen die ons belasten of overbelasten dat kan mentaal, lichamelijk of energetisch (elektrosmog, telefoon, radar, enz. enz.) zijn.

4. Niet elke cel krijgt tegelijkertijd en even lang een prikkel te verwerken.
Cellen verbruiken celzouten als zij door een prikkel aangezet worden tot grotere activiteit. Welk orgaan of weefsel overprikkeld wordt is per individu en leefomstandigheid verschillend. Wel ontstaat hierdoor een ongelijke verdeling van celzouten in het lichaam. Als het lichaam dan niet voldoende celzouten op kan nemen om zijn/haar biochemie te herstellen zal dat op den duur leiden tot een chronische situatie.

Door deze vier oorzaken kunnen er tekorten aan en een ongelijke verdeling van celzouten ontstaan doordat in ons lichaam het ene orgaan meer belast wordt dan het andere, waardoor op termijn de weestand en vitaliteit verminderd met alle gevolgen van dien.

Gebruik van het Multi-supplement Compositum (celz. 1 t.m.12) bevordert de gezonde weerstand en verhoogt de vitaliteit (herstellend vermogen) in z’n algemeenheid terwijl het gebruik van enkelvoudige celzouten meer gebruikt wordt bij specifieke tekortkenmerken.

De celzouten

Ingevolge een wetswijziging mogen de celzouten niet meer specifiek op enige site beschreven worden. Wilt u weten welke celzouten beschikbaar zijn, vraag dan deze informatie aan via de mail.

 

Powered by CMSimple| html| css| Login